یه نفر که از غروب استوری گذاشته بود، اینو هم نوشته بود:
"غروب 1"
دیدم چقدر راست میگه. یاد اون دیالوگه افتادم:
"آهای ****زاده ها، من هنوز زنده ام."
.
الآن باید بگم:
شب مبارک.
صبح هم بیدار شدم، بگم:
صبح مبارک.
روز مبارک.
روزِ نوت مبارک.
بله نو.
این ماه، ماهِ دیشب نیست.
خورشید هم خورشیدِ دیروز نیست.
بالشت و رختخواب هم، بالشت و رختخواب دیروزت نیست.
خودت هم که هزار الله اکبر.
خودِ دیروزت نیستی.
پس منِ نو مبارک.
(حداقل در سطحِ فیزیکی و بیولوژی)
تازه میتونی نوتَر هم بشی،
اگه کمتر از دیروزت برینی،
کمتر غر بزنی،
و کمتر در کَله ات سِیر کنی. (محضِ خاطرِ هوا خوردنِ سایرِ قسمتهایِ وجود)
.
.
.
و من الله توفیق.
برچسب:
نویسنده: مهتاب صفری